Selecteer een pagina

Een beladen en mening uitlokkend onderwerp, maar dat is allemaal heus niet nodig. Botox saved my live en dit is waarom.

Vroeger

Ik was een boos kind. Ik was niet alleen altijd en heel snel boos, ik keek ook altijd boos. Tenminste, als ik de verhalen mag geloven. Ik beschouw mezelf niet als boos en las laatst ergens dat boze kinderen emotioneel hartstikke intelligent zijn. Ha! Trouwens, grappen over ‘op de kast zitten’ en ‘de bokkenpruik’ op hebben, werden dagelijks naar mijn hoofd geslingerd, dus vind je het heel gek?

Dáár werd ik boos om.

Nu dan?

Nu vind ik mezelf eigenlijk best een positief mens. Vrolijk zelfs. Blij en gelukkig. Ik ben nog steeds bazig, ongeduldig en wijsneuzerig, maar boos, nope. Tot voor kort keek ik echter nog wel zo en dat had zijn gevolgen.

Een diepe streep

De gevolgen waren zichtbaar en dat voelde ik. Als wijsneus heb ik veel interessante gesprekken en zodra ik luister of praat of gewoon kijk, verandert mijn gezicht in dat boze gezicht. Een resting bitch face, maar dan niet resting. Ik had constant spanning op/in mijn voorhoofd met een diepe streep tussen mijn wenkbrauwen als gevolg. En waar eerst die streep een cosmetische ergernis was, was die spanning op mijn kop eigenlijk veel erger.

Mijn blik stond constant op gespannen. en het bewijs daarvan zie je hieronder. Niet omdat ik van nature een immens gespannen persoon ben, maar omdat ik mezelf had aangeleerd áltijd te fronzen. Ik begon er steeds meer op te letten en zo startte ook mijn zoektocht naar oplossingen. Het begon met bio skin jetting, maar dat bleek dus niet tegen de spanning te helpen. De enige oplossing die ik kon vinden was Botox.

De continu rimpel

De ‘ik snap het niet’ frons

De ‘praat frons’

En dan krijg je de meningen

Mijn zus vond het onzin, m’n moeder weet het nog niet, maar die begrijpt het vast, toch mam? Sommigen vinden dat ik er niets over moet zeggen en anderen snappen het he-le-maal.  Nou ga ik niet fronzen (HAHA) over de meningen van anderen, maar focus ik me liever op wat ik écht wil. En dat was dit. Botox.

SO I did it

Dankzij de lieve (drs.) Franca van REFLEQT CLINIC, die me helemaal op mijn gemak stelde, ben ik vanaf nu voorhoofdpijn vrij. Al 3 weken. En het gevoel is te vergelijken met toen ik voor het eerst lenzen kreeg, omdat ik het schoolbord niet meer kon lezen. Dat knijpen is helemaal weg. Ik knijp niet meer. M’n blik is open. M’n blik is relaxt. Mijn gezicht is, door de baby botox, rustig. En de streep zit er nog een beetje, het vermogen om mijn gezicht te kunnen bewegen is gewoon aanwezig, alleen die spanning is eraf en daar ben ik héél blij mee.

Hier doe ik mijn best om moeilijk te kijken.

Mijn nieuwe net wakker en praat gezicht

Mijn nieuwe chagrijnige gezicht

Over baby botox

Franca verzekerde me ervan dat ik niet zou veranderen in een Marijke, maar dat ik door de baby botox (een verlaagde dosis) wel die spanning eraf kon halen. De behandeling was verder pijnloos en Franca legde me alles uit. Na de behandeling mocht ik er niet aanzitten en moest ik juist blijven fronzen. Zie je me al zitten in de trein? Anyway: ik ben er echt heel erg blij mee.

Mijn ervaring wil trouwens niet zeggen dat Botox voor iedereen een oplossing is, dus voor je overgaat tot actie vraag ik je om je goed in te lezen en de juiste specialist te zoeken. Voor overige vragen of wat dan ook verwijs ik je graag door naar deze heldin.

Ps. Ik word niet betaald om dit te vertellen, maar wilde graag mijn ervaring met REFLEQT CLINIC delen. Ik doe altijd mijn best om mijn samenwerkingen goed uit te zoeken en op een leuke manier te verwerken in mijn content.

Groetjes van mijn nieuwe gezicht